Op een Engelstalige website vond en we een bijdrage van een dame die de Duitse en de Engelse benamingen van de generaties met elkaar probeerde te vergelijken, en ze was verbaasd over de "taalrijkdom", zoals ze het uitdrukte, van de Duitse benamingen. Zij deed ook een poging om de Duitse benamingen naar het Engels te vertalen. Afgezien van de kwaliteit van de vertaling had de dame gelijk. De Engelse benamingen van generaties getuigen inderdaad niet van veel inspiratie: de ouders van de grootouders (grandparents) zijn great-grandparents, en voor elke volgende generatie komt er een “great” voor. Dit staat in schril contrast met de benamingen in het Duits of het Nederlands! Zeg nu zelf: "mijn edel-stam-betovergrootvader” klinkt toch wel héél anders dan “my 26th great- grandfather” (als ik tenminste juist geteld heb)!

 

Hieronder de overzichten naast elkaar. Eigenaardig is dat het Nederlandse “oudouders” niet overeenkomt met het Duitse “Alteltern”, maar met “Altgrosseltern”. Het Duitse “Alteltern” komt overeen met ons “betovergrootouders”.